خلق دولت الكترونيك

يكي از مهم‌ترين فرصت‌هايي كه فناوري‌هاي نوين ارتباطي و اطلاعاتي را پيش روي ما قرار مي‌دهند، امكان استفاده از اين فناوري براي مهندسي مجدد معماري دولت و قابل دسترس‌تر، كارآمدتر و پاسخگوتر ساختن آن است. استفاده از اين نوآوري‌ها در فرآيند اداره امور جامعه، موجب پديدار شدن واقعيتي به نام دولت الكترونيك شده است. امروزه عوامل مختلفي دست در دست يكديگر داده‌اند تا دولت‌ها را وادار به تجربه شكل جديدي از اداره جامعه بكنند. انتظارات افراد در مورد خدمات و محصولات و نيز نحوه و كيفيت ارائه آن به طور روزافزون در حال تغيير است و دولت نيز بايد پاسخگوي اين نيازها و انتظارات باشد. آنان خواهان اين هستند كه ساعات كار موسسات دولتي افزايش يابد و هر زمان كه خواستند بتوانند كارهاي خود را انجام دهند، در صف‌ها معطل نشوند، خدمات باكيفيت تري دريافت كنند، خدمات و محصولات ارزان تري به دستشان برسد و مواردي از اين دست كه پاسخگو‌ترين شكل دولت براي اين انتظارات در حال حاضر دولت الكترونيك است. دولت‌ها همچنين براي جذب سرمايه، كارگران ماهر، گردشگران و ساير موارد با يكديگر در رقابت هستند و بدين منظور به امكانات جديدي نياز دارند كه دولت الكترونيك اين امكانات را فراهم مي‌كند. دولت الكترونيك براي كيفيت خدمات رساني به شهروندان، فرصت‌هاي خوب زيادي را ايجاد مي‌كند. شهروندان قادرند به جاي چند روز يا چند هفته ظرف چند دقيقه يا چند ساعت اطلاعات يا خدمات مورد نظر خود را دريافت كنند. شهروندان، شركت‌ها و سازمان‌هاي وابسته به دولت مي توانند بدون استخدام وكلاي دادگستري و حسابداران گزارش‌هاي خواسته شده را دريافت كنند. كارمندان دولت مي توانند به سادگي و به صورت كارآمد مانند كاركنان دنياي تجارت امور خود را انجام دهند. يك استراتژي موثر در زمينه استقرار دولت الكترونيك به بهبودهاي قابل ملاحظه‌اي از قبيل موارد ذيل در دولت منجر خواهد شد؛ تسهيل خدمت رساني به شهروندان حذف رده‌هايي از مديريت دولتي (كوچك سازي اندازه دولت) تسهيل اخذ اطلاعات و خدمات توسط شهروندان و شركت‌ها و همچنين سازمان‌هاي وابسته به دولت تسهيل فرآيندهاي كاري سازمان‌ها و كاهش هزينه‌ها از طريق ادغام و حذف سيستم‌هاي اضافي و موازي نمادهاي مورد استفاده در دولت الكترونيك نمادهاي دولت الكترونيك نشان دهنده اين است كه يك دولت الكترونيك مي تواند بخش‌ها و افراد را با يكديگر مرتبط سازد G2C GOVERNMENT TO CITIZEN (تعامل ميان دولت و شهروندان): مهم‌ترين و گسترده ‌ترين نوع كاربرد دولت الكترونيك، رابطه دولت با شهروندان و بالعكس است. اين رابطه شامل اخذ اطلاعات از سوي شهروندان از سازمان‌هاي دولتي و ارائه خدماتي از سوي دولت به شهروندان به شيوه الكترونيك است G2G GOVERNMENT TO GOVERNMENT (تعامل ميان سازمان‌هاي دولتي): در اين نوع رابطه، سازمان‌هايي كه در زمينه‌هاي مختلف به اطلاعات نياز دارند، مي‌توانند از طريق شبكه‌هاي موجود به اين اطلاعات دسترسي يافته و خدمات خود را سريع تر به شهروندان ارائه كنند. BUSINESS G2B GOVERNMENT TO (تعامل ميان سازمان‌هاي دولتي و بخش خصوصي): اين نوع رابطه، اولين رابطه‌اي بود كه توسعه پيدا كرد كه در اين راستا پرداخت ماليات، اخذ آمار و اطلاعات ، ارائه تسهيلات و نحوه اخذ مجوزهاي مختلف محتواي اين نوع تعامل را شكل مي‌دهد. G2E GOVERNMENT TO EMPLOYEES ( تعامل ميان دولت و كارمندان دولت): اطلاعات پرسنلي كاركنان، دريافت خدمات پرسنلي و ساير اطلاعات قابل مبادله ميان سازمان‌هاي دولتي و كاركنان دولت در اين چارچوب قرار مي گيرند. اين چهار نوع كاربرد، ستون‌هاي اصلي دولت الكترونيك تلقي مي‌شود و در واقع اين ارتباطات است كه روح دولت الكترونيك را تشكيل مي‌دهد.

استراتژي استقرار دولت الكترونيك

 اولين گام در تدوين استراتژي دولت الكترونيك تعريف آن است. بدين معنا كه سياستگذاران بايد بدانند كه دقيقا در پي دست يافتن به چه چيزي هستند. دولت الكترونيك ظرفيت‌هاي بالايي براي ايجاد ارتباطات الكترونيك بين دولت و شهروندان، دولت با بخش خصوصي و اجزاي مختلف درون دولت دارد. هر حكومتي با توجه به شرايط خاص خود مي تواند در هنگام تدوين استراتژي دولت الكترونيك مورد نظر خود، قلمرو نفوذ و گسترش اين پديده را تعريف كند. پس از اين مرحله بايد نسبت به تدوين استراتژي اقدام شود. اين استراتژي از اين لحاظ حائز اهميت است كه برنامه‌هاي عملي مهندسي مجدد فرآيندها و رويه‌ها را به گونه‌اي كه در راستاي دولت الكترونيك و حمايت كننده آن باشد، هدايت كرده و همچنين گام‌هاي اوليه حركت را تعيين مي سازد. اين استراتژي بايد دربرگيرنده مراحل ذيل باشد؛ تعريف ساختار دولت الكترونيك و اجزا و عناصر كليدي آن تعيين مخاطبان و كاربران دولت الكترونيك ترسيم چشم اندازي كه به سادگي قابل درك باشد و دربرگيرنده نتايج مورد انتظار از دولت الكترونيك باشد تعيين اهداف عملياتي كه قابل سنجش و قابل اندازه گيري باشند تعيين خط مشي‌هاي لازم به منظور حمايت از تحقق مطلوب دولت الكترونيك تعريف شيوه‌اي كه ميزان آمادگي سازماني براي استقرار دولت الكترونيك را تعيين كند تعريف فرآيند و مراحل استقرار دولت الكترونيك تعاريف دولت الكترونيك از استفاده از تكنولوژي اطلاعات IT براي حركت آزاد اطلاعات جهت چيره شدن بر حدود فيزيكي سيستم هاي مبتني بر كاغذ و فيزيكي «تا» استفاده از تكنولوژي جهت افزودن دسترسي و ارايه خدمات دولت براي بهره مند شدن بيشتر شهروندان، شركت هاي تجاري و كارمندان از اين خدمات در تغيير است. ايده اصلي در پشت اين تعاريف آن است كه دولت الكترونيك شامل خودكارسازي و كامپيوتري كردن رويه هاي كاغذ مبناي موجود مي باشد كه روش هاي جديد رهبري راه هاي جديد بحث و استراتژي هاي تصميم گيري، روش هاي جديد داد و ستد تجاري، روش هاي جديد ارتباط با شهروندان و انجمن ها و راه هاي جديد سازماندهي و تحويل اطلاعات را موجب مي شود. هدف نهايي دولت الكترونيك بهبود در دسترسي و تحويل خدمات دولت مي باشد به صورتي كه به نفع شهروندان باشد و هدف بسيار مهم تر آن تقويت حركت دولت به سوي دولتي كاراتر و شفافيت بيشتر جهت مديريت بهتر منابع اجتماعي و اقتصادي كشور براي توسعه مي باشد. كليد ورود به دولت الكترونيك برقرار ساختن يك استراتژي بلند مدت و سازمان يافته جهت بهبود پايدار در فعاليت ها با ديد نهايي برآورده كردن نيازهاي شهروندان است. خدمات دولت الكترونيك بر روي چهار دسته از مشتري هاي مختلف متمركز گرديده است.

• اهداف دولت الكترونيك

توسعه دهندگان دولت الكترونيك در سرتاسر جهان پنج هدف عمده را كه در دولت الكترونيك دنبال مي شود شناسايي كرده ان،د دولت الكترونيك وسيله اي براي به انجام رساندن اين اهداف مي باشد. در زير اين اهداف شرح داده شده اند توجه داشته باشيد كه اين اهداف براساس اهميت ليست نشده اند و هر دولتي باتوجه به اولويت هاي خود بايد آنها را عملي سازد. ايجاد محيط تجاري بهتر: واضح است كه تكنولوژي يك تسريع كننده مطمئن در افزايش بهره وري و رشد اقتصادي مي باشد استفاده از ICT در دولت و ايجاد زيربناي دولت الكترونيك به ايجاد يك محيط تجاري شكوفا و مدرن (مخصوصا براي شركت هاي كوچك و متوسط) از طريق ساده و موثر كردن مبادلات و ارتباطات بين دولت و تجارت كمك مي نمايد و با از بين بردن افزونگي در فرايندها و اهميت دادن به ارايه سريع و موثر خدمات دولت الكترونيك شرايطي را به وجود مي آورد كه باعث جذب سرمايه گذاران/ سرمايه گذاري مي گردد. مشتري هاي بر خط (Online ) نه به Inline)ox ): اين امر از طريق ارايه موثر خدمات عمومي به شهروندان حاصل مي شود كه بايد با پاسخ سريع دولت با كمترين مداخله مقامات دولتي انجام گيرد. تقويت حكومت و توسعه مشاركت عمومي: ترقي دادن شفافيت و جوابگويي در دولت از طريق ازدياد ICT در مديريت و عملكردها، شانس مشاركت فعال تر شهروندان در فرايندهاي سياسي و تصميمات دولت را به صورت موثري بهبود مي بخشد. بهبود در بازده و بهره وري سازمان هاي دولتي طراحي دوباره فرايندها و رويه هاي سازمان هاي دولتي ( كه از ملزومات دولت الكترونيك است) ارايه خدمات را ساده خواهد ساخت، سودمندي سازمان هاي اداري را خواهد افزود و باعث صرفه جويي در هزينه هاي آنان مي گردد به ويژه دولت الكترونيك مي تواند در موارد زير كمك ساز باشد: كارايي كارمندان دولت را افزايش مي دهد، باتوجه به كاسته شدن از كاغذ بازي هاي موجود و مراجعه مستقيم كمتر به ادارات و سازمان هاي دولتي، كارمندان مي توانند به طور موثرتري به فعاليت هاي خود بپردازند همچنين درآمدهايي كه از طريق ارايه خدمات (مثلا صدور جواز) به شهروندان و شركت ها كسب مي شود افزايش مي يابد و علت اين افزايش ساده تر شدن فرايندهاي مربوط به ارايه خدمات مي باشد كه باعث جذب كساني مي شود كه قبلا كمتر از اين خدمات (به علت دردسرهايي كه بر سر راه دريافت اين خدمات وجود داشت) استفاده مي كردند. باعث كاهش هزينه ها در ميان مدت و بلند مدت خواهد شد، اگر چه در كوتاه مدت باتوجه به هزينه هاي صرف شده براي راه اندازي دولت الكترونيك و نيز نياز به ارايه خدمات در دو سطح (هم به صورت مرسوم و هم بر مبناي دولت الكترونيك ) تا زماني كه كاربران با سيستم جديد آشنا مي شوند دولت مشكلاتي در پيش خواهد داشت اما در دراز مدت به دليل ارزان تر بودن ارايه خدمات براي دولت، هزينه ها به شدت كاهش خواهد يافت. عملكردهاي دولت را ساده و موثر خواهد نمود، اكثر فراينده اي دولتي در طي سال ها رشد كرده اند و معمولا شامل مراحل، كارها و فعاليت هاي زيادي مي باشند. ساده سازي عملكرد دولت از طريق ICT مراحل زايد را خواهد زدود و فرايندها را ساده خواهد نمود. به رشد شركت ها و تعاوني هاي محروم كمك خواهد نمود. ICT ارتباط دولت با گروه ها و تعاوني هاي حاشيه اي (كم اهميت) را امكان پذير مي سازد و به رشد آنها كمك خواهد كرد باتوجه به اينكه خدمات درخواستي اين شركت ها بسيار سريع تر در اختيار آنان قرار مي گيرد و مي توانند شركت فعال تري در فرآيندهاي سياسي داشته باشند، لذا به سرعت توسعه مي يابند. نهايتا هدف دولت الكترونيك افزودن فعل و انفعال بين سه بازيگر عمده در جامعه يعني دولت شهروندان و شركت هاي تجاري به منظور تسريع در رشد فرآيندهاي سياسي، اجتماعي و اقتصادي كشور مي باشد.

 • مشكلات دولت الكترونيك

مانند هر پروژه زيربنايي دولتي، دولت الكترونيك مي تواند طي مراحلي انجام گيرد و هزينه هاي پياده سازي بستگي به فراهم بودن زيرساخت كنوني، توانايي هاي تهيه كننده و كاربر و روش هاي ارايه خدمات ( از طريق اينترنت يا خطوط تلفن و يا با ابزارهايي در مكان هايي مشخص ) خواهد داشت هر چه نوع خدماتي كه دولت مي خواهد ارايه دهد پيچيده تر باشد. هزينه ها بيشتر خواهد بود. پروژه هاي دولت الكترونيك بايد از لحاظ مالي قابل تحمل باشند بايد در ابتدا از يك مدل درآمدزا و كم هزينه استفاده كرد. پروژه هاي كوچك تر كه داراي درآمدي مشخص بوده و نياز به كمترين سرمايه گذاري اوليه دارند در درازمدت تحمل پذيرتر مي باشند، براي مثال وب سايت ها يكي از آسان ترين و ارزان ترين راه هاي دستيابي به دولت الكترونيك به صورت موثر با كم ترين سرمايه گذاري مي باشند. دولت الكترونيك در هر شرايطي بايد مشي شهروند محوري را هدف خود قرار دهد. اين به آن معني است كه دولت الكترونيك بايد يك سرويس برخواسته از نياز و تقاضاي كاربر باشد. هرچند شهروندان زيادي از دولت الكترونيك به چند دليل استفاده نمي كنند كه در اين ميان مي توان به ناآشنايي با ICT ، نداشتن دسترسي، كمبود آموزش و نگراني بابت امنيت و محرمانه بودن اطلاعات اشاره كرد در حالي كه دولت الكترونيك ممكن است تحويل خدمات عمومي را ساده سازد و خدمات دولتي جديدي را ارايه دهد. هيچيك از اينها شهروندان را بر نمي انگيزد مگر آنكه در ابتدا دلواپسي هايي را كه در بالا به آنها اشاره شد رفع گردد.

• سه فاز دولت الكترونيك

 دولت ها استراتژي هاي مختلفي براي ساخت دولت الكترونيك دارند و بعضي از آنها سياست هاي جامع بلندمدت اتخاذ نموده اند و بعضي نيز چند ناحيه كليدي را در پروژه هاي اوليه مورد توجه قرار داده اند، در كل كشورهايي كه به عنوان موفق ترين در اين زمينه شناخته شده اند از پروژه هاي كوچك براي ايجاد ساختار دولت الكترونيك خود شروع كرده اند. مي توان مراحل ايجاد دولت الكترونيك را به سه فاز تقسيم كرد؛ اين فازها به همديگر وابسته نيستند و نيازي به كامل شدن يك فاز براي شروع فاز ديگر نيست.

 • فاز۱: انتشار استفاده از ICT براي بسط دسترسي به اطلاعات دولت

 دولت ها حجم عظيمي از اطلاعات توليد مي كنند و مقدار زيادي از آن بالقوه براي افراد و شركت هاي تجاري مفيد است. اينترنت و ديگر تكنولوژي هاي پيشرفته ارتباطي مي توانند اين اطلاعات را بسيار سريع و مستقيم به شهروندان برسانند. پياده سازي هاي فاز انتشار دولت الكترونيك بسيار در طراحي محتوياتشان متفاوتند اما كشورهاي در حال توسعه عموما مي توانند فرآيند دولت الكترونيك را انتشار اطلاعات دولتي به صورت آن لاين، مثلا قوانين و قواعد اسناد و فرم ها شروع كنند. قادر ساختن شهروندان و شركت هاي تجاري در دسترسي به اطلاعات دولتي بدون مراجعه به سازمان هاي دولتي و انتظار در صف هاي طولاني و يا پرداخت رشوه مي تواند پيشرفتي عظيم براي جوامعي باشد كه كاغذ بازي هاي اداري آنان را با مشكل رو به رو ساخته است. سايت هاي انتشار، اطلاعاتي را درباره دولت و اطلاعات تاليف شده توسط دولت را براي عموم منتشر مي كند لذا سايت هاي انتشار به عنوان پيشتاز دولت الكترونيك عمل مي كنند.

 • فاز 2: اثر متقابل توسعه مشاركت مردمي در دولت

 سايت هاي «انتشار» هر اندازه غني در محتويات، تنها قدم اوليه هستند. دولت الكترونيك اين پتانسيل را دارد كه شهروندان را در فرآيندهاي سياسي و حكومت داري، از طريق فعل و انفعال با سياستگذاران، شركت كند. دولت الكترونيك فعل و انفعالي نياز به ارتباطي دو طرفه دارد كه مي تواند از طريق ابزارهايي چون پست الكترونيك و يا فرم هاي بازخورد براي كاربران فراهم آورد. اين فاز از دولت الكترونيك همچنين ممكن است شامل ايجاد Forum هاي شهروند دولت باشد. چنين Forum هايي مي تواند باعث ايجاد انجمن هاي آن لاين گردد كه مردم بتوانند عقايد خود را مبادله كنند، آگاهي عمومي را افزايش داده و شانسي جديد براي ازسرگيري فعاليت هايي كه به وسيله فاصله محدود شده اند فراهم كند.

• فاز 3: داد و ستد دسترس پذير كردن خدمات دولت به صورت آن لاين

دولت ها مي توانند با ايجاد وب سايت هايي كه به كاربران اجازه داد و ستد به صورت آنلاين را مي دهد جلوتر بروند؛ همچنانكه بخش خصوصي در كشورهاي در حال توسعه از اينترنت جهت ارايه خدمات تجارت الكترونيك استفاده مي كنند از دولت ها انتظار خواهد رفت كه همين كار را براي خدمات خود انجام بدهند. يك وب سايت «داد و ستد» يك پيوند مستقيم به خدمات دولت كه در هر زماني قابل دسترس مي باشند ايجاد مي كند. در گذشته خدمات دولتي همانند ثبت زمين يا تمديد جواز نيازمند انتظار طولاني مواجه با كاغذبازي هاي عذاب آور و رشوه هاي مربوطه مي شد بدعت هايي همچون كيوسك هاي خدمات شهروندي واقع در مراكز خريد برزيل يا كامپيوترهاي قابل حمل دولتي در هند، دولت الكترونيك را مستقيما براي شهروندان كشورهاي در حال توسعه به ارمغان مي آورد.

 ما كجاييم؟

 دولت الكترونيك در ايران با وجود آن كه هنوز متولي مستقلي ندارد، اما در بعضي حوزه‌ها فعال است. قريب به 1000 سايت دولتي ايران با وجود همه كاستي‌ها و نقص‌هايي كه در اطلاع‌رساني ديجيتالي رسمي در وب وجود دارد، بخشي از روابط عمومي ديجيتالي كشور را به دوش مي كشند. دفاتر دولت الكترونيك كه در استان‌هاي مختلف كشور راه‌اندازي شده است، خدمات مختلف انتظامي و ثبتي را انجام مي‌دهند و اين خود يك گام به جلو در ارائه خدمات به شهروندان الكترونيكي ايران است. اعطاي ده‌ها ميليارد تومان تسهيلات از طريق طرح تكفا به بخش خصوصي در جهت تقويت زيربناي اقتصادي و علمي بخش خصوصي در حوزه‌اي تي، خود تاثير غيرمستقيمي در گسترش دولت الكترونيك در ايران دارد. با اين وجود، دولت الكترونيك ما با رويه‌هايي كه در كشورهاي غربي حاكم است، از عقب ماندگي ساختاري و اجرايي رنج مي برد كه قطعا عزم ملي و ايجاد طرح جامع در اين راستا، مي تواند در چشم‌انداز بيست ساله كشور، مشكل‌گشاي بسياري از موانع پيش روي باشد.

تقریباً بیست و چهار سال پیش، زمانی که اکثر سیستم عامل کامپیوترهای شخصی به صورت نوشتاری بودند،مایکروسافت،یکی از بزرگترین شرکت های تولید کننده نرم افزار در جهان، این قول را داد که سیستم عاملی با قابلیت های گرافیکی به دنیای نرم افزار ارائه کند. در حقیقت بعدها این سیستم عامل تحت عنوان "ویندوز" به دنیای نرم افزار ارائه شد.

در سال ۱۹۹۵، یعنی چیزی حدود دوازده سال بعد از آن تصمیم، Windows 95 ( ویندوز ۱۹۹۵ ) یکی از موفق ترین سیستم عامل های دنیا به حساب می آمد که بسیاری از کاربران از آن استفاده می کردند.

<<برخی از نگارش های اصلی سیستم عامل ویندوز:
-ویندوز نگارش 1.0 ( ارائه در سال ۱۹۸۵ )
-ویندوز نگارش 2.0 ( ارائه در سال ۱۹۸۷ )
-ویندوز نگارش 3.0 ( ارائه در سال ۱۹۹۰ )
-ویندوز نگارش NT ( ارائه در سال ۱۹۹۳ )
-ویندوز نگارش 95 ( ارائه در سال ۱۹۹۵ )
-ویندوز نگارش 98 ( ارائه در سال ۱۹۹۸ )
-ویندوز نگارش 2000 ( ارائه در سال ۲۰۰۰ )
-ویندوز نگارش ME ( ارائه در سال ۲۰۰۰ )
-ویندوز نگارش XP ( ارائه در سال ۲۰۰۱ )
-ویندوز نگارش Vista ( ارائه در سال ۲۰۰۷ )>>

از آن روز تا به حال، نسخه های مختلفی از این سیستم عامل به بازار ارائه شده که اکثر کاربران هر روزه از آنها استفاده می کنند.

تا به امروز، در تمامی نسخه های این سیستم عامل یک مشکل عمده برای کاربران وجود داشته و آن هم چیزی نیست به جز "امنیت نرم افزار".

مایکروسافت حدود پنج سال پیش این قول را داد که نسخه ای به بازار ارائه کند که امنیت و کارایی بالاتری نسبت به نسخه های پیشین داشته باشد. به هر حال مایکروسافت پنج سال زمان صرف کرد و به گفته خودش بیش از پانزده میلیون خط برنامه نویسی انجام داد تا بتواند نگارش جدیدی را با عنوان Vista "ویستا" به مشتریان خودش ارائه بدهد.

این نسخه از سیستم عامل ویندوز دو ماه پیش از طریق شرکت های تجاری ارائه شد و از اواخر ماه ژانویه ۲۰۰۷ نیز مایکروسافت آن را در اختیار عموم نیز قرار داد.

این شرکت عظیم تولید نرم افزار،علت تاخیر ارائه این سیستم عامل را تقویت امنیت آن عنوان کرده و همچنین افزوده است که این نگارش،کارایی بالاتری نسبت به نسخه های قبلی ویندوز خواهد داشت. همچنین ویندوز ویستا از لحاظ ظاهری تغییر زیادی نسبت به نگارش های قبلی داشته.

اما آیا این نسخه از ویندوز واقعاً امنیت بالایی دارد؟
دقیقاً چند روز بعد از قرار دادن این نرم افزار در اختیار عموم، یک مشکل امنیتی جدی در برنامه تشخیص صدای ویندوز پیدا شد! این برنامه قادر است تا با گرفتن دستورات صوتی از کاربر، اعمال مختلفی از جمله حذف و کپی کردن فایل های روی سیستم را انجام دهد.

از آنجایی که سطح امنیت این نرم افزار بالا نیست، با استفاده از حقه های نرم افزاری به راحتی می توان از طریق نامه الکترونیکی(email) یا وب سایت های چند رسانه ای، دستورات مختلف صوتی را بر روی کامپیوتر کاربر اجرا کرد و با استفاده از همین روش، به محتویات سیستم آن شخص لطمه وارد کرد. البته ناگفته نماند که این عمل کاملاً بستگی به این دارد که شخص،برنامه مربوطه را بر روی سیستم خود فعال کرده باشد.

<<برنامه تشخیص صدا قادر است تا با گرفتن دستورات صوتی از کاربر، اعمال مختلفی از جمله حذف و کپی کردن فایل های روی سیستم را انجام دهد.>>

یکی از محققان امنیتی مایکروسافت به وجود این مشکل امنیتی در ویندوز ویستا اشاره کرده و افزوده :"این برنامه اجازه اجرای دستورات مهم، از قبیل ساختن کاربر جدید و یا پاک کردن تمامی فایل های سیستم را ندارد، بنابراین نمی توان از این مشکل به عنوان ضعف امنیتی جدی ویندوز ویستا نام برد."

نصب کردن ویندوز ویستا
جدا از مسئله امنیتی، نصب کردن ویندوز ویستا هم تا قدری مشکل زاست. در هنگام نصب ویندوز ویستا شما دو انتخاب دارید؛ یکی انتخاب "تمیز" که تمام سیستم شما را پاک می کند و از ابتدا فایل های لازم را بر روی کامپیوتر شما نصب می کند و دیگری انتخاب "ارتقاء" است.

<<حداقل امکانات لازم:
به گفته شرکت مایکروسافت برای نصب این سیستم عامل لازم است که بر روی کامپیوتر حداقل ۵۱۲ مگابایت حافظه، پردازنده ای ۸۰۰ مگاهرتزی و ۱۵ گیگابات فضای آزاد بر روی دیسک سخت موجود باشد.>>

انتخاب گزینه "ارتقاء" باعث می شود تا برنامه نصب کننده ویندوز، تنها فایل هایی را که برای ارتقای سیستم عامل فعلی شما لازم است کپی کند و این امکان را به شما بدهد که تمامی نرم افزارهای جانبی خود را حفظ کرده و دوباره قادر به اجرای آنها باشید.

برخلاف گزینه "تمیز"، ارتقاء دادن سیستم عامل فعلی ویندوز به نسخه ویستا کار ساده ای نیست. در بسیاری از موارد شما باید برخی از نرم افزارهای موجود بر روی سیستم فعلی خود را از کار بیاندازید تا ویستا قادر به نصب فایل های لازم باشد. در غیر این صورت در هنگام نصب،شما مکرراً با پیغام های مختلفی مواجه خواهید شد. همچنین این نوع نصب می تواند ساعت ها به طول بیانجامد.

کارایی ویندوز ویستا
با فراموش کردن تمامی مشکلات ذکر شده، سادگی کار کردن با ویندوز ویستا و کارایی بیشتر آن نسبت به نسخه های قبلی، یکی از نکات مثبت این نگارش از ویندوز به حساب می آید.

در این نسخه دسترسی به اسناد و استفاده کردن از قابلیت های مختلف ویندوز بسیار ساده تر شده. مایکروسافت با این شعار که "دیگر تمامی اعضای خانواده می توانند از این سیستم عامل استفاده کنند"، نرم افزاری را ارائه داده که از نظر راحتی کار، نمره قابل قبولی را دریافت می کند.

نگاه آخر

با توجه به برنامه ها و اهداف مایکروسافت و ظاهر شدن مشکلات امنیتی جدید در ویندوز ویستا، حالا دیگر این سوال وجود دارد که آیا ویندوز ویستا امن ترین سیستم عامل موجود به حساب می آید یا خیر!